ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Ο όρος Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών αναφέρεται σε κάθε σύστημα Η/Υ που έχει τη δυνατότητα να χειρίζεται γεωγραφικά δεδομένα [1]. Δεν περιλαμβάνει μόνο λογισμικό και υλικό αλλά και ειδικές συσκευές για εισαγωγή και δημιουργία χαρτών, καθώς και τα συστήματα επικοινωνιών που απαιτούνται για να συνδέσουν τα διάφορα συστατικά από τα οποία αποτελούνται.

Σε σύγκριση με τους απλούς χάρτες, ένα σύστημα GIS έχει το πλεονέκτημα ότι η αποθήκευση των δεδομένων γίνεται χωριστά από την αναπαράστασή τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα ίδια δεδομένα να μπορούν να αναπαρασταθούν με διαφορετικούς τρόπους.

Π.χ. μπορούμε να μεγενθύνουμε τον (ψηφιακό πλέον) χάρτη, να εμφανίσουμε συγκεκριμένες μόνο περιοχές, να κάνουμε υπολογισμούς αποστάσεων μεταξύ τοποθεσιών, να δημιουργήσουμε πίνακες που να δείχνουν τα διάφορα χαρακτηριστικά του χάρτη, να υπερθέσουμε επιπλέον πληροφορία πάνω στο χάρτη, ακόμα και να αναζητήσουμε ποιές είναι οι καλύτερες τοποθεσίες για να ιδρύσουμε τα επόμενα καταστήματά μας! Επιπλέον ένα σύστημα GIS έχει όλα εκείνα τα πλεονεκτήματα από τη χρήση των Η/Υ όπως, διαχείριση μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων εύκολα και γρήγορα κλπ.

Όλα τα δεδομένα σε ένα σύστημα GIS είναι γεωκαταχωρημένα, δηλ. συνδεδεμένα με μια συγκεκριμένη γεωγραφική τοποθεσία της επιφάνειας της γης μέσω ενός συστήματος συντεταγμένων. Ένα από τα πιο συνηθισμένα συστήματα γεωγραφικών συντεταγμένων είναι αυτό του γεωγραφικού μήκους και γεωγραφικού πλάτους. Σ' αυτό το σύστημα συντεταγμένων, κάθε τοποθεσία προσδιορίζεται σχετικά με τον ισημερινό και τη γραμμή μηδενικού γεωγραφικού μήκους που περνά από το αστεροσκοπείο Greenwich της Αγγλίας. Υπάρχουν πολλά άλλα γεωγραφικά συστήματα συντεταγμένων, και κάθε GIS σύστημα θα πρέπει να μπορεί να μετατρέπει τις συντεταγμένες από το ένα σύστημα στο άλλο.

H χωρική πληροφορία αναπαρίσταται με δυο τρόπους:

• Ως διανυσματικά δεδομένα με τη μορφή σημείων, γραμμών και πολυγώνων,ή
• Ως δικτυωτά (raster) δεδομένα, οργανωμένα συστηματικά σε κελιά (όπως π.χ. μια ψηφιακή εικόνα).

Ιστορία των Γεωγραφικών Συστημάτων

Τα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν μέσα στους αιώνες μέσω δημιουργίας χαρτών και συλλογής γεωγραφικών πληροφοριών και αποθήκευσής τους σε καταχωρητές. Οι πρώτοι γνωστοί χάρτες σχεδιάστηκαν πάνω σε περγαμηνές για να δείξουν τα χρυσωρυχεία του Κοπτές κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσύ ΙΙ της Αιγύπτου (1292-1225 π.Χ.) [1]. Ίσως νωρίτερα, οι Βαβυλώνιοι με επιγραφές σφηνοειδούς γραφής να περιγράφουν τον τότε γνωστό κόσμο. Αργότερα, οι Αρχαίοι Έλληνες συνέταξαν τους πρώτους πραγματικούς χάρτες. Χρησιμοποίησαν ένα ορθογώνιο σύστημα συντεταγμένων γύρω στο 300 π.Χ. Περίπου 100 χρόνια αργότερα, ο έλληνας μαθηματικός, αστρολόγος και γεωγράφος Ερατοσθένης (276-194 π.Χ.) έβαλε τα θεμέλια της επιστημονικής χαρτογραφίας. Ένας από τους πιο γνωστούς παγκόσμιους χάρτες δημιουργήθηκε από τον Κλαούντιο Πτολεμαίο στην Αλεξάνδρεια (90-168 μ.Χ.).

Οι Ρωμαίοι έριξαν μεγαλύτερο βάρος στην καταγραφή και την καταχώρηση γεωγραφικών δεδομένων. Οι όροι cadastre(ένας επίσημος καταχωρητής ιδιοκτησίας) και cadastral(ένας χάρτης ή έρευνα που δείχνει τα σύνορα ιδιοκτησίας) προέρχονται από τα ελληνικά «κατά στίκον» που σημαίνει «γραμμικός». Οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι που εισήγαγαν την έννοια της καταγραφής των ιδιοκτησιών, στο capitumregistra (τον καταχωρητή γης). Καθώς οι κοινωνίες οργανώνονταν, π.χ. με την εισαγωγή συστημάτων φορολογίας, η καταχώρηση των ιδιοκτησιών συστηματοποιήθηκε εξ' αρχής για να διασφαλίσει το ετήσιο κρατικό εισόδημα.

Αργότερα, χάρτες σχεδιάστηκαν για να διευκολύνουν τα εμπορικά ακτοπλοϊκά ταξίδια. Οι Άραβες ήταν οι καθοδηγητές χαρτογράφοι του Μεσαίωνα. Η Ευρωπαϊκή χαρτογραφία αναγεννήθηκε με την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και τη μετάφραση τον 15^ο αιώνα του έργου Geographiaτου Κλαούντιου Πτολεμαίου στα Λατινικά που έγινε η τότε υπάρχουσα εικόνα του κόσμου. Παρόλο που η χαρτογραφία παραμελήθηκε, σε πολλές χώρες η καταχώρηση ιδιοκτησιών ευδοκίμησε. Το γνωστότερο παράδειγμα είναι αυτό του Μεγάλου Κτηματολογίου των περιοχών της Αγγλίας που συντάχθηκε το 1086 από τον πρώτο Νορμανδό βασιλιά, Ουίλιαμ τον κατακτητή.

Οι εξερευνήσεις του Μάρκο Πόλο, του Χριστόφορου Κολόμβου, του Βάσκο Ντε Γκάμα κ.ά. είχε σαν αποτέλεσμα, πέραν της ανάπτυξης του εμπορίου, και της δημιουργίας νέων χαρτών. Οι επιτελικοί χάρτες αποτέλεσαν τους καθοδηγητές τόσο για τοπογραφικούς χάρτες ξηράς όσο και για χάρτες πλοήγησης.

Μέχρι το 19^ο αιώνα, η γεωγραφική πληροφορία χρησιμοποιούνταν κυρίως στο εμπόριο, στις εξερευνήσεις, για συλλογή φόρων και από το στρατό. Καθώς οι κοινωνίες έγιναν πολυπλοκότερες νέες εφαρμογές αναπτύχθηκαν για τις επερχόμενες υποδομές (τηλεφωνικές γραμμές, σιδηροδρόμους κλπ.). Οι αεροφωτογραφίες επιτάχυναν την πρόοδο της χαρτογράφησης. Η φωτογραμμική, η τεχνική της μέτρησης των αεροφωτογραφιών, αναπτύχθηκε ταχύτητα στις δεκαετίες 1920 και 1930 και κατά το 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο. Χρησιμοποιείται κυρίως για χάρτες με κλίμακες 1:1500 και 1:50000.

Σήμερα, με τις δυνατότητες που παρέχουν οι Η/Υ, η χαρτογράφηση διατρέχει μια νέα εποχή. Τα δίκτυα Η/Υ, οι εξομοιωτές, η εικονική πραγματικότητα αποτελούν τη τελευταία μόδα στην εξέλιξη των γεωγραφικών συστημάτων.

Περιγραφή Συστήματος GIS

Σε γενικές γραμμές, ένα σύστημα GIS περιλαμβάνει:

• Τεχνικές για εισαγωγή γεωγραφικής πληροφορίας σε ηλεκτρονική μορφή, δηλ. μετατροπή της σε ψηφιακή μορφή,
• Τεχνικές για αποθήκευση αυτής της (μεγάλης σε όγκο) πληροφορίας σε συμπιεσμένη μορφή σε ψηφιακά αποθηκευτικά μέσα,
• Μεθόδους αυτοματοποιημένης ανάλυσης των γεωγραφικών δεδομένων, αναζήτηση προτύπων, συνδυασμό διαφορετικών ειδών δεδομένων, δυνατότητα μετρήσεων, εύρεση των συντομότερων διαδρομών και πολλά άλλα,
• Μεθόδους πρόβλεψης των αποτελεσμάτων πιθανών σεναρίων, όπως π.χ. της επίδρασης της αλλαγής του κλίματος στη βλάστηση,
• Τεχνικές αναπαράστασης των δεδομένων σε μορφή χαρτών, εικόνων κλπ.
• Δυνατότητες για έξοδο των αποτελεσμάτων σε μορφή αριθμών και πινάκων.

Πηγή: www.gistech.gr

Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών

Το Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ), γνωστό ευρέως και ως G.I.S. Geographic Information Systems, είναι σύστημα διαχείρισης χωρικών δεδομένων (spatial data) και συσχετισμένων ιδιοτήτων. Στην πιο αυστηρή μορφή του είναι ένα ψηφιακό σύστημα, ικανό να ενσωματώσει, αποθηκεύσει, προσαρμόσει, αναλύσει και παρουσιάσει γεωγραφικά συσχετισμένες(geographically-referenced) πληροφορίες. Σε πιο γενική μορφή, ένα ΣΓΠ είναι ένα εργαλείο "έξυπνου χάρτη", το οποίο επιτρέπει στους χρήστες του να αποτυπώσουν μια περίληψη του πραγματικού κόσμου, να δημιουργήσουν διαδραστικά ερωτήσεις χωρικού ή περιγραφικού χαρακτήρα (αναζητήσεις δημιουργούμενες από τον χρήστη), να αναλύσουν τα χωρικά δεδομένα (spatial data), να τα προσαρμόσουν και να τα αποδώσουν σε αναλογικά μέσα (εκτυπώσεις χαρτών και διαγραμμάτων) ή σε ψηφιακά μέσα (αρχεία χωρικών δεδομένων, διαδραστικοί χάρτες στο Διαδίκτυο).
Τα συστήματα GIS, όπως και τα συστήματα CAD, αποτυπώνουν χωρικά δεδομένα σε γεωγραφικό ή χαρτογραφικό ή καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων. Βασικό χαρακτηριστικό των ΣΓΠ είναι ότι τα χωρικά δεδομένα συνδέονται και με περιγραφικά δεδομένα, π.χ. μια ομάδα σημείων που αναπαριστούν θέσεις πόλεων συνδέεται με ένα πίνακα όπου κάθε εγγραφή εκτός από τη θέση περιέχει πληροφορίες όπως ονομασία, πληθυσμός κλπ.

Τα Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΓΠΣ) είναι πληροφοριακά συστήματα (Information Systems) που παρέχουν την δυνατότητα συλλογής, διαχείρισης, αποθήκευσης, επεξεργασίας, ανάλυσης και οπτικοποίησης, σε ψηφιακό περιβάλλον, των δεδομένων που σχετίζονται με τον χώρο.
Τα δεδομένα αυτά συνήθως λέγονται γεωγραφικά ή χαρτογραφικά ή χωρικά (spatial) και μπορεί να συσχετίζονται με μια σειρά από περιγραφικά δεδομένα τα οποία και τα χαρακτηρίζουν μοναδικά.

Η χαρακτηριστική δυνατότητα που παρέχουν τα GIS είναι αυτή της σύνδεσης της χωρικής με την περιγραφική πληροφορία (η οποία δεν έχει από μόνη της χωρική υπόσταση). Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την λειτουργία αυτή βασίζεται:

• Είτε στο σχεσιακό (relational) μοντέλο δεδομένων, όπου τα περιγραφικά δεδομένα πινακοποιούνται χωριστά και αργότερα συσχετίζονται με τα χωρικά δεδομένα μέσω κάποιων μοναδικών τιμών που είναι κοινές και στα δύο είδη δεδομένων.
• Είτε στο αντικειμενοστραφές (object-oriented) μοντέλο δεδομένων, όπου τόσο τα χωρικά όσο και τα περιγραφικά δεδομένα συγχωνεύονται σε αντικείμενα, τα οποία μπορεί να μοντελοποιούν κάποια αντικείμενα με φυσική υπόσταση (π.χ. κατηγορία = "δρόμος", όνομα = "Πανεπιστημίου", γεωμετρία = "[Χ1,Υ1],[Χ2,Υ2]...", πλάτος = "20μέτρα").

Το αντικειμενοστραφές μοντέλο τείνει να χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο σε εφαρμογές GIS εξαιτίας των αυξημένων δυνατοτήτων του σε σχέση με το σχεσιακό μοντέλο της δυνατότητας που παρέχει για την εύκολη και απλοποιημένη μοντελοποίηση σύνθετων φυσικών φαινομένων και αντικειμένων με χωρική διάσταση.

Πολλές φορές η ολοκληρωμένη έννοια των GIS (integrated GIS concept) επεκτείνεται για να συμπεριλάβει τόσο τα δεδομένα (που αποτελούν ουσιαστικά τον πυρήνα τους), το λογισμικό και τον μηχανικό εξοπλισμό, όσο και τις διαδικασίες και το ανθρώπινο δυναμικό, που αποτελούν αναπόσπαστα τμήματα ενός οργανισμού, ο οποίος έχει σαν πρωταρχική του δραστηριότητα την διαχείριση πληροφορίας με την βοήθεια GIS.
Πηγή: www.wikipedia.org

42.67 εκ. ευρώ για τα GIS

Ο προϋπολογισμός είναι τεράστιος...
Μέχρι τις 5/2/2009 είναι 42 673 487 ευρώ.
Πρόκειται για τα ενταγμένα έργα ανά κατηγορία ενέργειας - Κοινωνία της Πληροφορίας.

Για τα ΓΣΠ, είναι 97 έργα σε όλη την Ελλάδα.
Στα επόμενα άρθρα (ελπίζω να έχω λίγο χρόνο) του ιστολογίου θα δημιουργήσω το χάρτη των ΓΣΠ έργων της Ελλάδας παρουσιάζοντας τη σημασία του προϋπολογισμού σε κάθε περιοχή...

Η άποψη μου...είναι ότι τα έργα πραγματοποιούνται κυρίως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Ίσως η δημιουργία ενός χάρτη θα παρουσιάσει τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των μεγάλων πόλεων και της επαρχίας.
Έτσι θα δούμε που "χτύπησε" η χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Πιστεύω να είναι ενδιαφέρον να το δούμε ...

Πηγή: http://gis-ellada.blogspot.com/

GIS Συστήματα και Περιβάλλον.

3-D αναπαράσταση της περιοχής Γιαννιτσών με υπέρθεση δορυφορικής εικόνας

Τηλεπισκόπηση και Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών

To περιβάλλον, η αειφορική ανάπτυξη, η ατμόσφαιρα, το νερό και η βλάστηση, είναι πλέον θέματα παγκόσμιου ενδια­φέροντος και η προστασία τους απαιτεί την συλλογή στοιχείων, με αξιό­πιστες μεθόδους σε πραγματικό, σε πολλές περιπτώσεις, χρόνο και εξαγωγή πληροφοριών σε μορφή κατανοητή και άμεσα επεξεργάσιμη από χρήστες μη ειδικούς στα συστήματα αυτά. Η Τηλεπισκόπηση και τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών, δύο σύγχρονες τεχνολογίες, είναι τα εργαλεία για την πραγματοποίηση των παραπάνω και για την εξερεύνηση νέων μεθόδων και τεχνικών.

Η ανάγκη της διαχείρισης του περιβάλλοντος, καθώς και η ανάγκη της πρόβλεψης των αλλαγών που θα συμβούν στο μέλλον, μέσω των διαχειριστικών πρακτικών των ανθρώπων, οδήγησε το επιστημονικό ενδιαφέρον στην μελέτη των διεργασιών που λαμβάνουν χώρα και την συγκέντρωση των απαραίτητων δεδομένων με σκοπό την χωρική μοντελοποίηση των διεργασιών αυτών.

Σήμερα, μεγάλοι ιδιωτικοί και δημόσιοι οργανισμοί έχουν αντιληφθεί σε μεγάλο βαθμό τη χρησιμότητα τηςΤηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (ΓΣΠ), ενώ δημιουργούνται μεγάλα διεθνή κέντρα για την διάθεση προϊόντων και υπηρεσιών σε σχετικές εφαρμογές ακόμη και από το διαδίκτυο (Google Earth). Η Ευρώπη αντιπροσωπεύεται από την ESA (European Space Agency) μόνιμο μέλος της οποίας έγινε σχετικά πρόσφατα και η Ελλάδα. Δεν θα πρέπει επίσης να λησμονούμε και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους επιστήμονες, όπως π.χ. στο Εθνικό Κτηματολόγιο.

Τα ΓΣΠ έχουν να διαχειριστούν ένα μεγάλο όγκο ποικίλλων πληροφοριών, οι οποίες άπτονται των διαφορετικών δραστηριοτήτων που επιτελούνται στο χώρο. Οι τοπογραφικοί χάρτες, το γεωργικό κτηματολόγιο, τα χωροταξικά σχέδια, τα πληθυσμιακά δεδομένα, οι χρήσεις γης, οι εδαφολογικοί, δασικοί και γεωλογικοί χάρτες, το περιβάλλον, η υδρολογία, κλπ, αποτελούν το ετερογενές πλήθος των στοιχείων που τα συστήματα αυτά καλούνται να διαχειριστούν

Με τις σύγχρονες αυτές τεχνολογίες και με την πληροφορική προσφέρεται η δυνατότητα αποθήκευσης τεράστιου όγκου δεδομένων σε ηλεκτρονικές βάσεις, η δυνατότητα ταχείας αναθεώρησης θεματικών χαρτών και δεδομένων, η ταχεία ανάκτηση τους και η εφαρμογή σεναρίων (με άμεση οπτικοποίηση των αποτελεσμάτων), στην πρόληψη πυρκαγιών, στην καταγραφή (ποιοτικά και ποσοτικά) των συνεπειών καταστροφικών φαινομένων, κ.λπ. Με τη καταγραφή πληροφοριών υψομέτρου, ανάγλυφου, χρήσεων και καλύψεων γης και με την ανάλυση δορυφορικών εικόνων γίνεται δυνατή η διάκριση π.χ. υδρολογικών λεκανών, και η παραγωγή νέας πληροφορίας από ήδη υπάρχουσες, στοιχεία συμπληρωματικά και απαραίτητα στον σχεδιασμό πολιτικών.

Η Γεωργία Ακριβείας, μια νέα και σημαντική προσέγγιση για την αύξηση του εισοδήματος των γεωργών και την μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος, αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα πεδίου εφαρμογής της τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών.
Δεν είναι δυνατό να ομιλούμε για σχεδιασμό και ανάπτυξη σε εθνικό περιφερειακό, νομαρχιακό ή δημοτικό επίπεδο, χωρίς τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και ψηφιακών δεδομένων. Σε ποιές πληροφορίες θα βασιστούμε, σε ποιές τεχνολογίες και σε ποιούς φορείς και με ποιές διαδικασίες, όταν δεν υπάρχουν βασικά τοπογραφικά υπόβαθρα, κέντρα διανομής και εκπαιδευμένο προσωπικό.

Όσον αφορά στο περιβάλλον, είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι παράγοντες, οι οποίοι επιδρούν στην ερημοποίηση, είναι εδαφικοί και φυσιογραφικοί (εκτός βεβαίως του κλίματος). Αυτό σημαίνει ότι η παράλληλη διαχρονική καταγραφή των χρήσεων και καλύψεων γης θα αποτελούσε ένα επιπρόσθετο στοιχείο για τον εντοπισμό περιοχών οι οποίες έχουν υποστεί, σε κάποιο βαθμό, τις συνέπειες της ερημοποίησης, καθώς επίσης και τον προσδιορισμό των περιοχών οι οποίες παρουσιάζουν βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο κίνδυνο υποβάθμισης.
Σε ένα σύγχρονο κόσμο όλα τα παραπάνω θα πρέπει να τεθούν κάτω από ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης, το οποίο θα χειρίζονται εκπαιδευμένοι επιστήμονες και υπάλληλοι, για το σχεδιασμό αναπτυξιακών έργων και παραγωγής νέας πληροφορίας.

Μια ακόμη τεχνολογία, η οποία έρχεται να βοηθήσει στη συγκέντρωση πληροφοριών, είναι το GPS (Global Positioning System), το οποίο είναι ένα δορυφορικό σύστημα πλοήγησης και εντοπισμού θέσης ή στίγματος. Το GPS λαμβάνει ειδικά κωδικοποιημένα σήματα από 24 δορυφόρους, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά σε ύψος 20.200 χιλιομέτρων και τα οποία είναι επεξεργάσιμα από GPS δέκτες, δίδοντας την δυνατότητα υπολογισμού της θέσης, του χρόνου και της ταχύτητας του φορέα. Λήψη σημάτων από 4 δορυφόρους είναι αρκετά για τον προσδιορισμό της θέσης (γεωγραφικό μήκος, πλάτος και ύψος). Σήμερα και η Ευρώπη ετοιμάζει το δικό της σύστημα εντοπισμού και πλοήγησης. Το έργο έχει την κωδική ονομασία Gallileos και το σύστημα ονομάζεται EGNOS. Το EGNOS είναι σύστημα βελτίωσης της ακρίβειας της ακρίβειας λήψης σήματος GPS από 15 μ. σε περίπου 2 μ. Το EGNOS έχει ως σκοπό να προωθήσει τη χρήση του GPS σε εμπορικές και επιστημονικές εφαρμογές. Παρόμοια συστήματα μπορούν να εντοπίσουν τη θέση ενός σημείου στη γη με ακρίβεια ακόμη και μικρότερη του εκατοστού (διαφορικά GPS).

Στην επόμενη δεκαετία σχεδιάζεται η εκτόξευση δορυφόρων με δυνατότητα διαρκούς παρατήρησης της γης, με χωρική διακριτική ικανότητα που θα φθάνει το 0,50 μ. και με δυνατότητα σάρωσης σε μεγάλο αριθμό φασματικών ζωνών (ανάπτυξη νέων φασματικών δεικτών), γεγονός το οποίο θα δώσει νέα ώθηση στην καταγραφή συμβάντων και συνεπειών σε πραγματικό χρόνο, με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Πηγή: Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος

Aratos GIS Platform - TO ΝΕΟ ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΑΡΑΤΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ Α.Ε.

Aratos GIS Platform

Το Γεωγραφικό Πληροφοριακό Σύστημα της Άρατος Τεχνολογίες Α.Ε - Aratos GIS Platform, κάνει χρήση προηγμένων τεχνικών τηλεπισκόπισης και εφαρμογών Γεωγραφικών Πληροφοριακών Συστημάτων. Η τηλεπισκόπιση καλύπτει όλες τις τεχνικές που είναι σχετικές με την ανάλυση και τη χρήση των στοιχείων, εικόνων, δεδομένων από τους δορυφόρους. Πρόκειται για αυτοματοποιημένο σύστημα αποθήκευσης, επεξεργασίας, ανάλυσης και ανάκτησης πληροφοριών, και προσφέρεται ολοκληρωμένο με υλικό και λογισμικό, ειδικά σχεδιασμένο για την επεξεργασία γεωγραφικών χωρικών δεδομένων.

H διαδικτυακή εφαρμογή διάχυσης γεωγραφικών πληροφοριών υλοποιείται σύμφωνα με το πρότυπο της 3tier αρχιτεκτονικής με βάση την οποία η πρόσβαση των χρηστών (clients) στις υπηρεσίες της εφαρμογής γίνεται μέσω του διακομιστή (application server), ο οποίος αντλεί το περιεχόμενο των υπηρεσιών από το σύστημα διαχείρισης βάσεων δεδομένων (database server), και συνεργάζεται για την απεικόνιση των χαρτών με τον διακομιστή γεωγραφικών πληροφοριών.

Η Άρατος Τεχνολογίες Α.Ε. με την παροχή του συστήματος Aratos GIS Platform παρέχει τη δυνατότητα επεξεργασίας των δεδομένων και σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής ενδιαφέροντος δημιουργεί προηγμένα, ανοικτής αρχιτεκτονικής γεωγραφικά πληροφοριακά συστήματα.